IFSUJU IFSJ.

CHAPTER1.

ณ ตึก SM Entainment วันนี้เป็นวันที่เงียบเหงา..เพราะเป็นวันอาทิตย์ สุดสัปดาห์ ผู้คนต่างหยุดพักอยู่ที่บ้านกับครอบครัว
แต่กระนั้น เหล่า Super junior ทั้งหลาย
ก็ยังคงมาซ้อมเต้น เพื่อความแม่นยำในการแสดงของพวกเขาที่ใกล้เข้ามานี้
"นี่อีทึกตรงนั้นน่ะ นายเต้นผิดนะ!"
คังอินติลีดเดอร์ผู้อ่อนโยนเรื่องการเต้นซึ่งทำเป็นประจำ

"อย่างกะนายเต้นดีนักเชียวละ! ไอหมีบ้า"
อีทึกสวนกลับหน้าตาเฉย  และแน่นอน หลังจากนั้นมีสงครามระหว่างนางฟ้าและหมีขั้วโลกวิ่งไล่กันที่ยาวนานถึงสิบกว่านาที

"อ้าว พี่ซองมินมาแล้วหรอครับ ^^"
คยูฮยอน ยิ้มแก้มแทบปริ เมื่อพบว่าสุดที่รักในเสื้อลายหมีสีชมพูของเขามาถึงแล้ว

"แหมนายคยูฮยอนนคร้าบบบบ ถ้าคุณซองมินนไม่มาจะคุณคยูฮยอนจะเห็นหรอไงคร้าบบ?"
เยซองแซวคยูฮยอนด้วยน้ำเสียงกวนบาทาสุดฤทธิ์

คยูฮยอนถึงกับหน้าแดงกันเลยทีเดียว (ขี้อายนี่น่า 555 )

"แล้วนายไปยุ่งอะไรกะเขาละเนี่ย?"
เรียวอุคที่นั่งดูลีดเดอร์ปะทะหมีหันหน้ามาถามด้วยความสงสัย @_@

"ขอโทษครับ _ _"
เยซองถึงกับเงียบไปเลยทีเดียว และแน่นอนที่ตามมาคือเสียงหัวเราะของคยูฮยอนน

"สมน้ำหน้าพี่เยซอง ฮ่าาๆ  อ้าวแล้วพี่ซองมิน ไม่มานั่งหละครับ?"
คยูฮยอนพลางขำไป หันไปพบว่าซองมินยังยืนอยู่ที่ประตู

"คือชั้นรอดงแฮอยู่น่ะ เมื่อกี้ เค้าบอกให้ชั้นขึ้นมาก่อน ถ้าจอดรถเสร็จแล้วจะตามมา ยังไม่เห็นมาเลย"
ซองมินพูดพลางหันไปทางบรรไดทางขึ้นมาห้องซ้อมด้วยความเป็นห่วง

"อย่าเป็นห่วงไปเลย ดงแฮเค้าดูแลตัวเองได้น่า"
ฮีชอลพูดเสริมขึ้นมา

"เปล่าหรอก ดงแฮเค้ากลัวผีน่ะ ชั้นเลยเป็นห่วง แต่วันนี้"
ซองมินพูดจบ ทำเอาทุกคนขำคิก กันเลยทีเดียว
ก็นายดงแฮน่ะ กลัวผียิ่งกว่าอะไรดี ถึงกับร้องไห้ได้เพราะเรื่องพวกนี้กันเลยทีเดียวละ
น้ำตาลูกผู้ชายอย่างดงแฮน่ะ ยอมแพ้ก็แค่เรื่องแบบนี้เท่านั้นแหละ

.
.
.
.
.

ณที่จอดรถของตึก SM entertianment อันว่างเปล่า..

"กว่าจะเลือกที่จอดรถได้ เยอะซะจนเลือกไม่ถูกเลย  -.-"
ดงแฮพูดพลางบ่นกับตัวเอง

"อ้าว!ว่าไงตัวเล็ก"
เสียงผู้ชายดังขึ้น ทำเอาดงแฮสะดุ้งเล็กน้อย (อ้าว ก็คนมันกลัวผีนี่น่า)

"กลัวผมขนาดนั้นเลยหรอไง?"

ดงแฮหันไปมอง เค้าคนนั้นคือคิมคิบอม เพื่อนร่วมวงคนใหม่นั่นเอง
"ชะ ชะ.. ชั้นไม่ได้กลัวนาย ชั้นแค่ตกใจนิดหน่อย"

"เนี่ยนะไมได้กลัว เสียงสั่นเชียว ไหวมั้ยเนี่ย?"
ร่างสูงถาม น้ำเสียงไม่ได้เป็นห่วงซักนิด ถามแบบนี้คิดจะกวนกันหรอ?

"มันก็เรื่องของชั้น นายยุ่งกับชั้นทำไมเนี่ย? ไปไหนก็ไปเลยไป "
ร่างบางคิด นายกวนชั้นก่อนนะ ! นายคิบอม

"โอเคครับผม"
ร่างบางพูดพลางเดินเข้าตึก ตรงไปยังห้องซ้อม ทิ้งดงแฮไว้ลำพัง ณ ที่จอดรถ

" ดะดะ .. เดี๋ยวๆ"
ร่างบางตะโกนตามด้วยเสียงสั่นเครืออ..

"อะไรอีกละทีนี้? ผมไม่ได้กวนคุณแล้วนะ"
ร่างบางหันมาขมวดคิ้วใส่เล็กน้อย

"ขอเดินไปด้วยได้มั้ย ชั้นกลัวน่ะ"
ดงแฮตอบเสียงสั่นเครือ เฮ้อ! ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวผี อย่าคิดเลยนะว่าชั้นจะยอมเสียฟอร์มน่ะ

"อ่อ อย่างนี้นี่เอง ฮ่าาๆๆๆๆ เชิญครับ คุณลีดงแฮ"
ด้วยความที่คิมคิบอมมาทีหลัง ทำให้ไม่ค่อยรู้ว่า ดงแฮเป้นคนอย่างไร

"ขะขะ ขอบใจ"
ดงแฮตอบ พลางเดินแกมวิ่งนำหน้าคิบอม

ระหว่างการเดิน มันคงราบรื่นดีหรอก ถ้า.. ผู้ชายที่ละลีดงแฮเจอน่ะ ไม่ใช่ คิมคิบอม..

"คุณกลัวผีหรอ?"
ร่างสูงถามพลางเดินตามเข้าตึก

"เปล่านี่ชั้นแค่ไม่ชอบความมืด"
ร่างบางพูดปดแบบไม่ใส่ใจ

ร่างสูงเห็นว่าร่างบางวางฟอร์มนัก มีหรอจะไม่หมั่นไส้ ทั้งน่ารัก ทั้งอยากแกล้ง
เค้าจึงแกล้งร่างบางโดยการจับแขนร่างบางพร้อมกับปิดตา

"นี่! นายทำอะไรของนาย"
ร่างบางร้องด้วยความตกใจ..

"ผมมีอะไรจะเซอไพรส์"
ร่างสูงตอบด้วยเสียงมีเลสนัย

"อะอะ อะ.. อะไรน่ะ"
ร่างบางถามน้ำเสียงสั่น

"ฮ่าๆ ผมล้อเล่นน่ะ คุณกลัวขนาดนั้นเลยหรอ"
ร่างสูงหัวเราะออกมาด้วยความขำในความไร้เดียงสาของคนตรงหน้าพร้อมกับยกมือขึ้นทั้ง2ข้าง

"มันไม่ตลกเลยนะ!"
ลีดงแฮชักฉุนแล้วสิ ..

"แต่ผมขำนะ 555555"
ร่างสูงยังตลกไม่หาย

"ตลกนักรึไง?"
ร่างบางเริ่มหงุดหงิด ถามออกมาด้วยน้ำเสียงมีน้ำโหเต็มที่
เค้าไม่นึกว่าบุรุษเงียบขรึมคนนี้จะร้ายลึกเช่นนี้
ก็ตอนที่เดบิวต์น่ะ เค้าเห็นผู้ชายคนนี้เงียบขรึมเพราะเป็นเด็กนอก
ลีดงแฮผู้ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับวัฒนธรรมต่างชาติ
เดินเข้าไปกอดทักทายคิมคิบอม เพราะคิดว่าเป็นการกล่าวสวัสดี..
มารู้ทีหลังทำเอาร่างบางอายไม่น้อย..จนถึงกับไม่ค่อยกล้าคุยกะร่างสูงเลยทีเดียว

"โอเคๆครับ ผมไม่แกล้งละ ปะๆ"
ร่างสูงพูดพลางผลักหลังร่างบางให้เดินต่อไปข้างหน้า
ร่างบางเดินไปด้วยความไม่พอใจเท่าใดนัก

"ทำไมอีตานี่ต้องมาแกล้งชั้นด้วยนะ
.แล้วทำไมนะหน้ามันร้อนๆแปลกพิกล เอ๊ะ หรือว่าชั้นจะป่วย.."

หลังจากนั้นเค้าทั้ง 2เดินขึ้นบรรไดไปอย่างเงียบๆ..โดยไม่พูดอะไรกันเลย

.

.
หารู้ไม่ว่า มีชายคนนึงเห็นทุกการกระทำของเค้า ทั้ง  2

ทุกประการ..

.
.

edit @ 23 Mar 2008 11:59:46 by ELF1st