IFSUJU IFSJ.

CHAPTER2.
.
.
.

"อ้าว ทำไมสองคนนี้มาด้วยกัน ละแฮ่ก ๆๆ "
ลีดเดอร์สุดสวย หอบแฮกเหงื่อแตก เพราะวิ่งหนีหมีขั้วโลก ถามด้วยความสงสัย

"มีอะไรกันหรือเปล่าา?นะ    หึหึหึ"
เยซองพูดจากวนอีกแล้ว(ไอนี่ท่าจะบ้า)

"นายนี่ .. ยุ่งเรื่องชาวบ้านอีกแล้วนะ!"
เรียวอุคบ่นพึมพัมกับเยซอง

"ผมขอโทษคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบ"
เยซองพูดแถมหอมแก้มเรียวอุคฟอดใหญ่ ทำเอาสมาชิกคนอื่นๆขำ(และอิจฉา)
กันยกใหญ่ ยกเว้นคนนึง..

"~ อ่อไม่มีอะไรหรอก พอดีเจอกันกลางทางอะ"
ร่างบางตอบหน้าตาเฉยพลางเดินไปนั่งกับซองมิน

"จริงหรอ คิบอม ^^"
เยซองกวนประสาทอีกแล้ว (ผู้แต่งมิได้มีอคติส่วนตัวแต่อย่างไร)

"ครับ เค้าว่าไงก็ว่างั้นแหละ~"
ร่างสูงตอบแบบไม่ใส่ใจนัก แล้วก็เดินไปหาลูกพี่ซีวอน ที่กำลังนั่งเถียงกับฮันเกิงเรื่องฮีชอลอย่างเอาเป้นเอาตาย

"ลีฮยอกแจวันนี้นายมาสาย นายต้องถูห้องซ้อม!"
คังอินพูดกับนักเต้นตัวยงของ Superjunior

"อ้าว 2 คนนั้นเค้าก้สายเหมือนกัน ทำไมชั้นต้องถูละ"
ฮยอกแจเถียงด้วยเสียงหงุดหงิด

"โอเค งั้นนาย 3 คนต้องถูห้องซ้อม ในฐานะที่มาเกินเวลาที่อีทึกนัด"
คังอินบอกนาย 3 คน นั่นคือ คิมคิบอม ลีดงแฮ และ ลีฮยอกแจนั่นเอง

"นาย3คนมีธุระรีบเร่งอะไรมั้ย?"

"ชั้นไม่มีหรอก"
ฮยอกแจตอบด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจนัก เพราะเค้าเองก็โดนแบบนี้บ่อยๆอยู่แล้ว

"โอเคก็ได้ๆ งั้นซองมิน นายขับรถกลับไปเลยนะ เดี๋ยวชั้นนั่งรถบัสกลับเองวันนี้"
ดงแฮตอบด้วยเสียงหน่ายๆ แล้วก็หันไปพูดกับซองมิน เพราะวันนี้เค้าคงกลับบ้านดึกแน่ๆแล้ว

"อืมได้ๆ งั้นชั้นขอยืมรถนายขับพาคยูฮยอนไปเปิดหูเปิดตาหน่อยละกันนะ เพิ่งออกมาจากโรง'บาลหมาดๆ ท่าทางคงคิดถึงแสงสีเมืองโซลน่าดู ^^"
คนตัวเล็กพูดพร้อมยิ้มให้กับคยูฮยอน

"จริงหรอครับ ดีจังเลย^^"
มีหรอคยูฮยอนคนนี้จะไม่ดีใจที่จะได้อยุ่พร้อมคนรัก 2-2

"พอเถอะ ชั้นจะอ้วก เอ้อ แล้วนายละ คิบอม มีธุระที่ไหนมั้ย?"
คังอินหันไปถามร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างซีวอน ฮีชอลและฮันเกิง

"ไม่มีครับ แต่ผมถูไม่เป็นน่ะสิ"
คิมคิบอมตอบสีหน้าเรียบเฉย

"อะไรนะ? ถูบ้านไม่เป็นหรอ ตอนเด็กๆที่บ้านนายไม่เคยถูหรอไง"
ร่างบางถามพลางเลิกคิ้ว (นายนี่คุณหนูจริงๆ)

"ที่บ้านผมไม่ได้ถูกเอง มีพี่เลี้ยงคอยดูแล"
ร่างสูงตอบเบาๆ

"ชั้นรู้สึกโชคดีจริงๆที่ไม่ได้เกิดมาบนกองเงินกองทอง อย่างน้อยก็ถูบ้านเป็น..."
ร่างบางพึมพัมเบาๆ และแน่นนอน ร่างสูงไม่ได้ยิน ..

"โอเค งั้นก็แย่หน่อยนะ นายดงแฮ นายต้องสอนเค้าถูบ้านนะเข้าใจมั้ย ไม่ก็ให้ทำอะไรก็ได้ง่ายๆ เช่นเก็บนู่นเก็บนี่ก็ได้"
คังอินพูดเพราะเค้ารู้ว่าเหล่าลิงทั้งหลายรกขนาดไหน

"อืม ชั้นจะพยายามนะ"
ร่างบางก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆตอบคังอินตอบพลางเหลือบตาไปสบตากับร่างสูงที่ยิ้มแก้มแทบแตกอยู่แล้ว

ลีดงแฮ .. เค้าไม่รู้เลยว่า มีคนๆหนึ่งได้ยินทุกคำพูดและรู้สึกไม่พอใจมากก..
กับการแบ่งงานในครั้งนี้..

"นี่ฮยอกแจ! วันนี้ชั้นเอาข้าวกล่องมาด้วยละ กินด้วยกันนะ"
ร่างบางพูดกับเพื่อนรัก เพราะทุกครั้งที่มาซ้อมเค้า 2 คนมักจะกินข้าวด้วยกันเสมอ

"อืมได้ เพราะชั้นก็หิวข้าวเหมือนกัน เมื่อเช้าตื่นสาย มาเกือบไม่ทัน ชั้นเพิ่งถึงเมื่อกี้เอง"
ฮยอกแจตอบเสียงเรียบ

"อ้าวนายมาก่อนชั้นแปปเดียวเองหรอ ทำไมชั้นไม่เจอกะนาย"
ร่างบางถามด้วยสายตาอยากรู้เต็มที่

"ไม่รู้สิ..^^"
ฮยอกแจตอบ พร้อมรอยยิ้มส่งไปให้ร่างบาง

.
.

.
.

"~โอเค ~โอเค งั้นเริ่มซ้อมได้ ทุกคน!หยุดตีกันได้แล้ว ชอยซีวอน ฮันเกิง! นาย 2 คนนี่วันเกิดพวก ชั้นจะซื้อปืนให้คนละกระบอก ยิงกันให้ตายเลยนะ"
อีทึกพูดพลางบ่นพลาง ฮีชอลทำท่าเห็นด้วยกับคำพูดของอีทึก

"หยุดก็ได้ วันนี้นาย    ..  ซีวอน ไม่ต้องกินข้าวผัดของชั้นเลยนะ ในฐานะที่เถียงว่าผมฮีลชอลสีดำสวยกว่าผมสีแดง!"
ฮันเกิงบ่นใส่ซีวอน

"ทำอย่างกับชั้นอยากกินข้าวผัดห่วยๆของนายนักนี่.."
"!@#$$%^*%"
"!#@#$%$^%$&^%&"
สงครามเริ่มขึ้นอีกครั้ง..

"หยุดได้แล้ว! ไม่งั้นชั้นจะกลิ้งทับนายทั้งสองคน"
ชินดงบ่นอุบ เพราะการทะเลาะกัน มันทำให้เค้าทำลูกชิ้นลูกโตหล่นจากไม้ เสียดายจัง..

"เริ่มซ้อมได้!"
เสียงลีดเดอร์ผู้เอางานเอาการ (มั้ง) ดังขึ้น

และแล้วการซ้อมก็เริ่มต้นขึ้น ...

.
.
.

"โอ้ย! วันนี้เหนื่อยจริงๆ อีทึก นายจะโหดไปไหนเนี่ย? หิวข้าววววววววว"
คังอินบ่นด้วยเสียงอ่อนล้า

"นายหัดรู้จักมีความอดทนซะบ้างนะนายหมี กินจะอ้วนเป็นหมีแพนด้าอยู่ละ"
ลีดเดอร์พูดพลางลูบหัวคังอินด้วยความขำ

"นายนี่มัน! !@#$%"

ศึกหมีปะทะนางฟ้าเริ่มต้นขึ้นอีกแล้ว..

"นี่ก็ดึกแล้ว พวกนายกลับบ้านกันได้แล้วนะ!"
ฮีชอลพี่สาวคนสวยบอกกับน้องๆ นาฬิกาก็ชี้ไปที่เลข 11 จะห้าทุ่มอยู่แล้ว..

"ฮีชอลครับบอกผมสิ ว่าผมสีดำสวยกว่าผมสีแดง^^"
ซีวอนพูดขึ้นมากับคนสวย

"ผมสีไหนชั้นก็สวยทั้งนั้นแหละย่ะ ไป ไปเก็บของ กลับบ้าน"
ฮีชอลบ่นอุบใส่ซีวอน มีหรอ มังกรคู่แข่งจะไม่ขำใส่กับความหน้าแตกของซิมบ้า 

"นาย 3 คนทำความสะอาดเสร็จแล้วอย่าลืมล๊อคกุญแจนะ"
อีทึกพูดก่อนที่จะเดินออกจากห้องซ้อมไปพร้อมกับคังอิน

"สู้ๆนะพวกนาย ดงแฮ รีบกลับด้วยนะ"
ซองมินหันไปพูดกับดงแฮ แล้วก็เดินจากไปกับคยูฮยอน

"อืม กลับดีดีละ อย่าพานายหมาป่านี่ไปทำมิดีมิร้ายละ"
ร่างบางไม่วายแซวเพื่อนตัวเล็ก

"นายนี่! จะบ้าหรอ >///<"
ซองมินพูดไม่ออกได้แต่หน้าแดง แต่ผู้ถูกพาดพิงถึงกับฉีกยิ้มออกมา

"ก็ดีสิครับ ^^"
หมาป่าตัวนี้เจ้าเหล่จริง ๆ..แต่ก็ได้รับหมัดของคนตัวเล็กไปเต็มๆแขน

.
.
.
.

"ตั้งใจทำความสะอาดนะจ๊ะสุดหล่อทั้ง สาม~"
เยซองไม่วาย กวนประสาทไล่หลังอีก

"นายนี่มันยุ่งทุกเรื่องจริงๆ!"
เรียวอุคพูดแล้วก็ลากแขนเยซองให้รีบๆเดิน เพราะเยซองน่ะ มัวแต่ทำหน้ากวนประสาทอยู่ตรงประตูห้องซ้อม

"โชคดีน๊ะจ๊ะ~~~~~~~~~~~~"
คำพูดปิดท้ายของเยซอง .. ทำไมไม่รีบไปซักที -*-

.
.
"ฮยอกแจ นายถูด้านหน้านะ เดี๋ยวชั้นจะถูด้านหลัง ส่วนนายคิบอมไปเก็บขยะแล้วกัน"
ร่างบางเมื่อเห็นว่าเพื่อนๆกลับไปหมดแล้วก็เริ่มต้นทำงาน

"มันสกปรกนะ ขยะน่ะ.."
ร่างสูงพูดออกมาเรียบๆ

"นี่นายทำอะไรไม่เป็นเลยหรอไง?"
ฮยอกแจถามร่างสูงด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนัก

"ก็ปกติผมไม่ได้ทำเองนี่"
ร่างสูงตอบสีหน้าเรียบเฉย

"เอาเถอะๆ งั้นนายไปเช็ดเครื่องเสียงนั่นแล้วกัน"
ร่างบางพูดตัดบท เพราะเค้ารู้ว่าเดี๋ยวอาจจะมีมวยได้

"ก็ได้ .."
คิบอมพูดเสร็จก็เดินไปหยิบผ้ามา 1 ผืนแล้วเดินตรงไปที่เครื่องเสียง ลงมือเช็ดมัน

"ทำไมนายต้องยอมไอนั่นตลอดเลยนะดงแฮ ชั้นละไม่เข้าใจนายจริงๆ"
ฮยอกแจบ่นกับดงแฮเบาๆ

"เอาน่า นายก็ ทำไปเถอะ ตัดปัญหา นายนั่นน่ารำคานจะตาย!"
ร่างบางดูท่าจะรำคาญ นายคิมคิบอม เต็มทีแล้ววว..

การทำความสะอาดเสร็จลงด้วยความรวดเร็ว
แน่นอน ลีดงแฮ เค้าเป็นคนรักความสะอาด ทำให้ทำงานได้คล่องแคล่วเสมอ

"งั้นชั้นกลับก่อนนะ นาย 2 คนก็กลับบ้านดีดีละ"
ร่างบางกล่าวลา เพื่อนทั้ง 2

"นายกลับคนเดียวได้หรอดงแฮ "
ฮยอกแจถามด้วยน้ำเสียงกังวล

"ได้สิ ชั้นเป้นผู้ชายนะ ทำไมจะกลับไม่ได้ แค่นี้เอง"
ร่างบางตอบด้วยความมั่นใจ

"งั้นผมไปก่อนละ ลากันให้พอนะครับ ^^"
คิมคิบอม ผู้ไม่มีบทบาทในการสนทนาครั้งนี้ พูดตัดขึ้นมา และเดินจากไปทางที่จอดรถของตึก..

"ชั้นไม่ชอบนายนี่เลยให้ตายเถอะ!คิดว่ารวยนักหรือไง"
ฮยอกแจบ่นเสียงดัง ไม่รู้ว่าชายผู้ถูกพูดถึงจะได้ยินรึป่าว

"เอาเถอะ นายรีบกลับบ้านเถอะ"
ร่างบางพูดด้วยความเบื่อหน่าย

ฮยอกแจจึงเดินขึ้นรถบัสไปคนเดียว ร่างบางมองตามยกมือลา

"เฮ้อ มืดมืดงี้น่ากลัวจริงๆเลย"
ดงแฮบ่นกับตัวเอง

บรื๊นนนนนนนนนนนน น น
รถยนคันหรูสีดำ 2ประตู แล่นมาหยุดตรงหน้าร่างบาง
กระจกเลื่อนลง เผยให้เห็นใบหน้าของคนขับ
คิมคิบอม..ผู้ชายคนนี้อีกแล้ว

"ไปส่งมั้ยดงแฮ"
ร่างสูงเลื่อนกระจกพร้อมยื่นหน้าออกมาถาม

" ไม่เป็นรายยย ชั้นกลับเองด้ายยย"
ร่างบางพูดเสียงยาน พร้อมกับเดินต่อไป
ร่างสูงไม่ละความพยายาม ขับรถตามลีดงแฮไปช้าๆ

"แต่นี่มันมืดแล้วนะ ผมไปส่งละกัน ขึ้นมาสิ"

ร่างบางหยุดเดิน หันหน้ากลับไปพูดกับชายตรงหน้าว่า
"ก็ชั้นบอกแล้วว่ากลับเองได้ นี่พวกนายเห็นชั้นเป็นเด็กผู้ ญ หรือไง?"

"เปล่าหรอก ผมแค่จะบอกว่าแถวนี้ผีดุ ^^ ถ้าไม่ไปก็ไม่เป็นไรครับ งั้นผมขอตัวนะ"
คิมคิบอมยิ้มแก้มปริ ทำท่าจะเลื่อนกระจกขึ้น

ไม่ทันสิ้นคำพูดร่างสูง ร่างบางก็หันซ้ายหันขวา
"งะ งะงะงั้น ชั้นขอรบกวนด้วยละกัน"
ว่าแล้ว ร่างบางก็รีบวิ่งไปขึ้นรถอีกฝั่งของคนขับทันที
.
.

ลีดงแฮ คุณตกหลุมพรางผมอีกแล้ว^__________________________^

.
.
.
.
.
.

โอ๊ย กว่าจะแต่งเสร็จ เหนื่อยชิบหาย -______________-a

edit @ 23 Mar 2008 20:03:35 by ELF1st