IFSUJU IFSJ.

 

 

 CHAPTER3.
.
.
.

 

รถคันหรูวิ่งไปตามทางของเมืองหลวงที่ไม่เคยหลับไหล
'หอคุณไปทางนี้ใช่มั้ยดงแฮ ผมเพิ่งกลับมาจากเมกา ไม่ค่อยคุ้นทางที่นี่ คอยบอกผมด้วยละกัน'
'อะอะ.. อืมมๆ'

'คุณหิวมั้ย?'
ร่างสูงหันมาถาม
'ชั้นจะกลับไปกินที่บ้าน'

.
.

บางครั้งนายก็ดูกวนประสาท
บางครั้งนายก็ดูอ่อนโยน
บางครั้งนายก็ดูเป็นคนเหมือนกันแฮะ(อันนี้ทะแม่งๆ = =)

นายคิบอม.. นายเป็นคนยังไงกันแน่นะ?

'นี่ ดงแฮ.. พรุ่งนี้เรามีคิวงานอะไรบ้างน่ะ ผมไม่ได้ฟังที่ ผจก. พูดเลย'
ร่างบางหันหน้ามาถามลีดงแฮที่นั่งอมพะนำอยู่ข้างๆ
'แล้วทำไมนายไม่ถามเค้าเล่า!'
นี่เป็นวิธีแก้เขิลของร่างบางรึนี่?

'อ้าว ก็ผมลืมนี่ คุณก็พูดอะไรบ้างสิ นั่งเงียบมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว กลัวผีหรอไง?'

'ก็ชั้นไม่รู้จะพูดอะไรนี่'

ร่างบางตอบ พลางมองออกไปนอกหน้าต่างฝั่งตัวเอง
ช่างสวยอะไรเช่นนี้นะ .. เมืองโซลยามค่ำคืน :)
เฮ่อ..เหนื่อยจัง  อยากกลับบ้านเร็วๆจังเลย = ='

 

'ดงแฮ ผมหิวข้าว'
ร่างสูงพูดเสียงอ่อย

'นายจะกินไรละ ดึกดื่นป่านนี้แล้ว'
ร่างบางหันหน้าไปถาม เด็กชายแก้มป่องตรงหน้า

'งั้นเราแวะกินตรงนี้ก่อนละกันนะ ผมไส้จะขาดแล้ว โอ๊ยยยยยยยยยยยยยย ย ย ย!'
ร่างสูงทำเสียงล้อเลียน  พลางเลี้ยวรถเข้าไปจอด

'นายนี่มัน กวนประสาทจริงๆ!'
ร่างบางพูด แต่ก็เดินลงจากรถตามไปด้วยดี

 

.
.
'คุณไม่กินหรอ?'
ร่างสูงถามพลางมองตามเมนูอาหารในมือร่างบาง

'มันแพงน่ะ ชั้นกินไม่ลงหรอก เงินก็ไม่ได้เอามา'
ร่างบางตอบเสียงเรียบ

'ผมเลี้ยง!'
ร่างสูงพูดน้ำเสียงตื่นเต้น

'อย่าดีกว่า ชั้นขี้เกียดติดหนี้บุญคุณใคร'
ลีดงแฮ เค้าหยิ่งทะนงในความเป็นตัวของตัวเองเสมอ

'ทำไมละ เราเป็นเพื่อนร่วมวงกันนะ ผมเลี้ยง .. พี่ครับ เอานี่  กับ นี่ 2 ที่ครับ..'

.
.
เฮ้อออ .. เบื่อนายนี่จริงๆ

now i can't stop thinking 'bout u girl~
เสียงริงโทนโทรสับของลีดงแฮดังขึ้นระหว่างการกิน

'อันยอง ผมดงแฮครับ'

'ดงแฮ นายถึงบ้านรึยัง?'
ลีฮยอกแจเพื่อนเค้านี่เอง..

'ชั้นแวะกินข้าวนิดหน่อยน่ะ'
ลีดงแฮตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

'นายกินคนเดียวหรอ?'
ฮยอกแจถาม

'อืม ชะ ชั้น กินคนเดียว'
ดงแฮรู้ดีว่าเพื่อนเค้านั้นไม่ชอบหน้านายแก้มป่องนี้ซักเท่าไหร่..

แต่แล้ว..
'นี่คุณ กินข้าวอยู่เค้าไม่ให้รับโทรศัพท์รู้มั้ยครับ?'
คิมคิบอม นี่นายสอดได้ทุกเรื่องจริงๆ!

 

'นายอยู่กับใครน่ะ? ทำไมมีเสียงผู้ชายคนอื่นพูด'
ฮยอกแจถาม

'คือ..ชั้นอยู่กับคิบอมน่ะ เค้ามาส่งชั้น เลยแวะกินข้าว นายมีธุระอะไรหรือเปล่า ?'
ร่างบางถามเพื่อนรัก ด้วยความสงสัย(หรือไม่อยากตอบกันแน่ก็ไม่รู้)
 
'อืม.. งั้นหรอ ทำไมต้องเป้นนายนั่นทุกทีด้วยนะ นี่นายคิดอะไรกันแน่น่ะ? แต่เอาเถอะ กินให้อร่อยนะ บาย'
ยังไม่ทันที่ร่างบางจะได้ สวนตอบเพื่อนรัก คู่สนทนาก็วางสายทิ้งเสียแล้ว ..

นี่นายเกลียดนายนี่มากมายขนาดนั้นเลยหรอไงนะ ฮยอกแจ..

 

'ใครโทรมาหรอครับ?'
ตัวการถามทำตาแป๋วอยากรู้เต็มที่

'ฮยอกแจน่ะ..'
ร่างบางตอบด้วยน้ำเสียงไม่สบอารม ก็เค้าน่ะ ไม่ชอบให้คนวางโทรสับใส่เลย

'เค้ามีธุระอะไรรึเปล่า'
ร่างสูงถามต่อ

'ไม่ใช่กงการอะไรของนายซักหน่อยนี่น่า!'
ร่างบางตะคอกใส่ร่างสูง ! ทำเอาพนักงานในร้านบางคนหันมามอง

'อ่อครับ.....'

'เอ่อ ชั้นขอโทดน่ะ มีปัญหากันนิดหน่อย '
ร่างบางดูเหมือนจะเรียกสติกลับมาได้แล้ว พูดด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดเต็มที่
ก็คนตรงหน้าเค้านะสิ ทำหน้าหงอยแบบนั้น  เค้าไม่ได้ผิดซักหน่อยนะดงแฮ!

 

'มีปัญหากันนิดหน่อย? พูดเหมือนเป็นแฟนกันเลยนะ'
ร่างสูงพูดน้ำเสียงกวนประสาท

'นายจะบ้ารึไง ชั้นกะเค้าเป็นผู้ชายทั้งคู่ ผู้ชายกับผู้ชายจะรักกันได้ไง?'
ร่างบางเสียงดังอีกแล้ว..

'ทำไมผู้ชายจะรักกันไม่ได้ละ ...?'
ร่างสูงทิ้งคำตอบไว้แค่นั้น

 

การทารอาหารดำเนินไปด้วยความเงียบสงัด ..

 

.
.
.
.
'โอ้ยยย อิ่มจังเลย'
คิมคิบอม บ่น พลางเดินไปประตูรถ

'หาวววววววววววววว ว  ว  .. กลับบ้านกันเถอะ ดึกมากแล้วนะเนี่ย'
ร่างสูงหันไปพูดกับคนที่นั่งอยู่ข้างๆ

'อืม..'
ร่างบางตอบเงียบๆ คงเป็นเพราะง่วงมาก..

บรึ๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน....

.
.
.
.
ตลอดการเดินทาง ไม่มีเสียงพูดของทั้ง 2 ฝ่าย

มีเพียงเสียงของผุ้ชายคนนึง ดังก้องอยู่ในสมองของลีดงแฮ..

ทำไมผู้ชายจะรักกันไม่ได้ละ ...?
ทำไมผู้ชายจะรักกันไม่ได้ละ ...?
ทำไมผู้ชายจะรักกันไม่ได้ละ ...?
ทำไมผู้ชายจะรักกันไม่ได้ละ ...?
ทำไมผู้ชายจะรักกันไม่ได้ละ ...?

นี่ชั้นคิดอะไรอยู่เนี่ย?  มันไร้สาระมากเลยนะ มันไม่ได้เกี่ยวกับเราซักนิด!
ชั้นไม่ใช่คนอื่นในวงนะ ! ชั้นเป็นชายเต็มตัวนะ..

.
.
.
.
.

 

 

'ดงแฮ ดงแฮ ๆๆ ต้องวิ่งไปทางไหนเนี่ย? ตรงนี้ผมไม่เคยมา'
'ดงแฮครับๆ ...'
'อ้าว หลับไปซะละ..ขี้เซาจริงๆ'

ร่างสูงหันไปหาร่างบาง และพบว่าคนตรงหน้าได้หลับไปแล้ว
คงจะเหนื่อยมากสินะ ลีดงแฮ..

'ดงแฮครับ .. ดงแฮ'
นายนี่ขี้เซาของจริงเลยแฮะ ลีดงแฮ
.
.

.

 

'ดงแฮคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ จะกลับบ้านม๊ายยยยยยยยยยย'
คิมคิบอม สะกิดดงแฮแรงๆ 2-3 ครั้ง ร่างบางเริ่มลืมตา

'หืม ถึงแล้วหรอ?'
ร่างบางลุกขึ้นมานั่งขยี้ตา (น่ารักจริงๆเลย >,,,<)

.
.
'ถึงอะไรกันละ ก็คุณน่ะ เล่นหลับไม่รู้เรื่อง ปลุกก็ไม่ตื่น ไม่น่าละ พี่อีทึกถึงบอกว่าคุณนี่ขี้เซาจริงๆ'
ร่างสูงหันหน้าไปพูด

'อ้าว แล้วนายพาชั้นมาที่ไหนเนี่ย?'
ดงแฮหันซ้ายหันขวา นายนี่ชักจะมีพิรุธแล้วนะ
รถมาจอดอยู่ที่หน้าผาเห็นหนึ่ง..

คิบอมยิ้มน้อยๆ กดเปิดประทุนรถทำให้เห็นดาวเต็มท้องฟ้า..

'คุณมองขึ้นไปบนฟ้าสิดงแฮ'
ร่างสูงชี้นิ้วขึ้นฟ้า

'ผมน่ะ ชอบดูดาวมากเลยนะ คุณรู้มั้ย ว่าดาวน่ะ บอกอะไรเราได้หลายอย่าง..'
ร่างสูงพูด ลีดงแฮได้แต่มองตามคำพูดของเค้า

'ผมเคยพาคนคนนึงมาดูดาวที่นี่เหมือนกันนะ'
น้ำเสียงของร่างสูงเริ่มเปลี่ยนไป ดงแฮดูออก ว่าเค้ากำลังเศร้า

'เอ่อ นายจะเล่าก็ได้นะ..'
.
.
.

'ช่างมันเถอะครับ ผมเห็นคุณหลับไม่ยอมตื่น แล้วมันผ่านพอดี เลยพามาดูน่ะ'
ร่างสูงพูด ว่าแล้วก็กดปิดประทุนรถ พลางสตาร์ทรถ

'นี่มันก็ดึกมากกกๆแล้วนะเนี่ย ผมว่ารีบกลับเถอะ'
ร่างสูงเปรย..พลางหันหน้าหนีไปอีกทาง ดงแฮเห็นว่าเค้าพยายามจะเช็ดบางอย่างในตา โดยไม่ให้เค้ารู้..

 

.
.
.
การเดินทางเต็มไปด้วยความเงียบ .. นี่มันอะไรกันเนี่ย นายมีอะไรในใจนะคิบอม..

'กลับบ้านดีดีละนาย'ดงแฮกล่าวลา

'ครับ ^^   พรุ่งนี้เจอกันครับ '
ร่างสูงยิ้มส่ง แก้มแทบปริ

 

'ใครมาส่งน่ะ..'
ซองมินเดินออกมารับเพื่อนรัก มองตามรถคันงาม และถามด้วยความสงสัย

'คิบอมอะ นายยังไม่นอนอีกหรอ'
ร่างบางตอบ แล้วเดินไปเปิดประตูห้อง

'คือคยูฮยอนเค้ามาขอค้างที่นี่น่ะ แต่หลับไปแล้วละ'
ซองมินพูดพลางทำท่าเขิลนิดนิด

'แล้วนายไปทำไรกันมาเนี่ย กลับดึกขนาดนี้'
คนตัวเล็กพูดเหมือนเป็นห่วง แต่จริงๆแอบยิ้มที่มุมปาก (หื่นมาก)

'ไม่มีอะไรหรอกน่า! ไปไป ไปนอนกันเหอะ ชั้นง่วงละ'

ลีดงแฮ มองตามรถร่างสูงจนขับลับตาไป..

คิมคิบอม .. นายเป็นคนยังไงกันแน่นะ

 

.
.
.
.
.
.
.
.
.

 

 

 

yoochun ♥

 

 

อาจจะ อัพอาทิตย์ละ 2 ตอนนะคะ เพราะเรียนหนักมาก สมองไม่ค่อยแล่นน  = =a

บายบุยย

edit @ 30 Mar 2008 00:38:33 by ELF1st

edit @ 30 Mar 2008 00:39:38 by ELF1st